Ο καπιταλισμός μέσα από τα μάτια των οικονομολόγων του

Ο οικονομολόγος Τομά Πικετί (Thomas Piketty) δεν είναι κάποιος φανατικός αντικαπιταλιστής. Όσοι τον γνωρίζουν, τον τοποθετούν στην κλασική σχολή της πολιτικής οικονομίας, η οποία στο παρελθόν έχει αναδείξει αρκετά «αγαπημένα παιδιά» του παγκόσμιου καπιταλισμού. Αλλά και για όσους δεν τον γνωρίζουν, η στήριξή του στο γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα αρκεί για να τους διαβεβαιώσει πως ο Πικετί δεν επεξεργάζεται σκοτεινά σχέδια για την ανατροπή του συστήματος, παρά μόνο εκφράζει την προσωπική του (οικονομολογική) αλήθεια.

Ο Γάλλος οικονομολόγος, Τομά Πικετί.

Το βιβλίο του «Το Κεφάλαιο τον 21ο αιώνα» θεωρείται πως είχε τεράστιο αντίκτυπο στους κύκλους των οικονομολόγων παγκοσμίως. Σε αυτό, ο Πικετί παρουσιάζει ιστορικά δεδομένα σε βάθος 250 ετών, ικανά να ανατρέψουν αρκετές από τις κοινές παραδοχές των «κορυφαίων» του είδους, που συχνά επικαλούνται οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ, όπως ο John Maynard Keynes (εισηγητής των Κεϋνσιανών οικονομικών και εκπρόσωπος του κλασικού καπιταλισμού) ή ο Milton Friedman («πατέρας» του σύγχρονου οικονομικού νεοφιλελευθερισμού).

Μέσω των στοιχείων που παρουσιάζει στο βιβλίο του, ο Πικετί διαψεύδει την πεποίθηση του Keynes για σταθερότητα στη διανομή του εισοδήματος μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, ενώ ταυτόχρονα αποδεικνύει πως οι μελέτες του Simon Kuznets που κατέληγαν στο συμπέρασμα πως η ανισότητα είναι απλώς μια αρχική φάση του καπιταλισμού με δυνατότητα αυτό να διορθωθεί στην πορεία, είναι εντελώς λανθασμένες.

Για τον Γάλλο οικονομολόγο, ο καπιταλισμός με τον τρόπο που λειτουργεί, ευνοεί τη διαρκή συσσώρευση πλούτου στα χέρια λίγων και τη συνεχή διεύρυνση των ανισοτήτων, μια συνθήκη η οποία μοιραία οδηγεί στον κίνδυνο «ασφυξίας» και κατάρρευσης του καπιταλιστικού μοντέλου. Μάλιστα, τονίζει πως η σημερινή συσσώρευση πλούτου είναι σε παρόμοια επίπεδα με την εποχή λίγο πριν τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε χρειάστηκε ένας πόλεμος μεγάλων διαστάσεων για να επανέρθει το σύστημα σε ομαλότητα και σύμφωνα με τον Πικετί, αυτό στέλνει εξαιρετικά ανησυχητικά μηνύματα στο σήμερα.

Χαρακτηριστικές είναι οι αναφορές του σε κάποιους από τους πιο πλούσιους σύγχρονους αριστοκράτες της Μεγάλης Βρετανίας , των οποίων οι περιουσίες «χτίστηκαν» πάνω σε ενέργειες που συντελέστηκαν αιώνες πριν και χάρη στην απροθυμία τους να περιορίσουν την ανάπτυξη της κερδοφορίας τους στο σήμερα. Τέλος, στέκεται πολύ στο γεγονός πως όσοι κατέχουν πλούτο, τον προστατεύουν με κάθε μέσο έναντι της φορολόγησης και παρόλο που η θέσπιση φόρου για τον πλούτο θα «ελάφρυνε» το ίδιο το σύστημα, κάτι τέτοιο δε συμβαίνει, με τις συνέπειες να είναι ορατές και αναπόφευκτες.

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*