Φώτο από το πλανητικό νεφέλωμα NGC 2022 στέλνει το Χαμπλ

Hubble Space Telescope (όπως φαινόταν από το Διαστημικό Λεωφορείο Discovery κατά την δεύτερη αποστολή συντήρησής του) - Photo by NASA & WikiCommons

«Τοποθετημένο» 7.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη, στον αστερισμό του Ωρίωνα, το πλανητικό νεφέλωμα NGC 2022 ανακαλύφθηκε το μακρινό 1785 από τον Βρετανό αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ. Και πρόσφατα το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ έδωσε στη δημοσιότητα μια εντυπωσιακή φωτογραφία του.

Αν και ονομάζονται «πλανητικά», τέτοιου είδους νεφελώματα δεν έχουν σχέση με πλανήτες, ωστόσο ονομάζονται έτσι σε ανάμνηση του λάθους του Χέρσελ, ο οποίος θεωρούσε πως περιέχουν νεαρούς πλανήτες και αυτό γιατί η εικόνα τους από τα τηλεσκόπια της εποχής θύμιζε αρκετά τους γίγαντες αερίων.

Στην ουσία, αποτελούν «αστρικά νεφελώματα», καθώς πρόκειται για κύματα ιονισμένου αερίου που εκπέμπονται σε διαδοχικούς παλμούς και προέρχονται από κάποιο άστρο που βρίσκεται στο τέλος του κύκλου της ζωής του.

Το νεφέλωμα NGC 2022 βρίσκεται σε φάση «ερυθρού γίγαντα», όπως ονομάζεται κάθε μεγάλος αστέρας (με ιδιότητες δηλαδή ανάλογες με αυτές του δικού μας Ήλιου) όταν εξαντλήσει το υδρογόνο του και παύσει σταδιακά τις θερμοπυρηνικές αντιδράσεις στον πυρήνα του, μπαίνοντας έτσι στην τελική του φάση (κατάρρευση πυρήνα και μετατροπή σε «λευκό νάνο» ή -ανάλογα με τη μάζα- έκρηξη σε υπερκαινοφανή αστέρα).

Σε αυτή του τη φάση, ο ερυθρός γίγαντας αποβάλλει τα εξώτερα στρώματα μέσω παλμικών ταλαντώσεων και ισχυρού αστρικού ανέμου, την στιγμή που ο πυρήνας εκπέμπει υπεριώδη ακτινοβολία, δημιουργώντας ένα ιονισμένο κύμα που ακτινοβολεί και σχηματίζοντας με αυτόν τον τρόπο ένα εντυπωσιακό (πλανητικό) νεφέλωμα.

Το φαινόμενο διαρκεί κάποια δεκάδες χιλιάδες χρόνια, περίοδος αρκετά μικρή σε σύγκριση με τα δισεκατομμύρια έτη (συνήθως 1 έως 10), στα οποία υπολογίζεται η τυπική ζωή ενός αστεριού.

Image credit: ESA / Hubble & NASA, R. Wade

 

 

Πηγή NASA

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*