20 χρόνια πριν: Το θρίλερ που μετατράπηκε σε αστικό μύθο

Ήταν Γενάρης του 1999, όταν ένα ανεξάρτητο και αρκετά μυστηριώδες φιλμ τρόμου, που βασιζόταν στη λογική της «πραγματικής καταγραφής των γεγονότων», έκανε πρεμιέρα στο μεταμεσονύκτιο πρόγραμμα του Sundance Festival, του μεγαλύτερου δηλαδή φεστιβάλ ανεξάρτητου κινηματογράφου στον κόσμο. Επρόκειτο για το Blair Witch Project που είχε γυριστεί με μόλις 60 χιλιάδες δολάρια και λίγη ώρα αργότερα τα δικαιώματά του θα αγοράζονταν για περισσότερο από 1 εκατομμύριο.

Λίγους μήνες μετά, τον Ιούλη του 1999, το φιλμ θα παρουσιαζόταν στις «σκοτεινές αίθουσες» αρχικά σε περιορισμένη και μέσα στον ίδιο μήνα σε εκτεταμένη -χάρη στην ανταπόκριση του κοινού- κλίμακα, δημιουργώντας παγκόσμιο αντίκτυπο και εγκαινιάζοντας ένα νέο είδος ταινιών τρόμου, αυτών που (υποτίθεται πως) βασίζονται σε ¨πραγματικό» βιντεοσκοπημένο υλικό, το οποίο -με κάποιο τρόπο- έπεσε στα χέρια των παραγωγών.

Ταινίες όπως το Paranormal Activity ή το Cloverfield θα πάρουν την σκυτάλη, γνωρίζοντας σημαντική επιτυχία στον απόηχο του BWP, το οποίο είχε ήδη σπάσει τα ταμεία με έσοδα που ξεπέρασαν τα 250 εκ. δολ., καθιστώντας τη συγκεκριμένη παραγωγή μια από τις πιο δυσανάλογες επιτυχίες σε σχέση με το ποσό που είχε δαπανηθεί για την δημιουργία της.

Σημαντικό ρόλο σε όλο αυτό είχε παίξει η αινιγματική (και εξαιρετικά παραπλανητική) διαφημιστική καμπάνια των δημιουργών της ταινίας, Daniel Myrick και Eduardo Sánchez, η οποία προσέλκυσε τεράστιο ενδιαφέρον πολύ πριν την κινηματογραφική πρεμιέρα. Μέσω του διαδικτύου διαδόθηκε η φήμη πως πρόκειται για γνήσιο υλικό, 3 φοιτητών που εξαφανίστηκαν στους Μαύρους Λόφους του Μαίρηλαντ τον Οκτώβρη του 1994, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ενός ντοκιμαντέρ.

Η φήμη αυτή εξαπλώθηκε ραγδαία, αγγίζοντας τα όρια του αστικού μύθου, με πολλούς από τους θεατές να καταφτάνουν στις κινηματογραφικές αίθουσες έχοντας την πεποίθηση πως οι 3 φοιτητές αγνοούνται ακόμα και πιθανότατα δεν θα βρεθούν ποτέ.

Eξάλλου σε ιστοσελίδα αφιερωμένη στην ταινία υπήρχαν υποτιθέμενες εκθέσεις της αστυνομίας, ενώ κατά τη διάρκεια των προβολών στο Sundance οι δημιουργοί μοίραζαν φυλλάδια, ζητώντας από τους θεατές πληροφορίες σχετικά με τους «εξαφανισμένους» φοιτητές. Ακόμα και η βάση κινηματογραφικών δεδομένων IMDb παρουσίαζε τους ηθοποιούς ως «αγνοούμενους» ή «πιθανά νεκρούς». Διακινήθηκαν μέχρι και παιδικές φωτογραφίες των πρωταγωνιστών, δημιουργώντας ένα έντονα φορτισμένο πλαίσιο.

By http://vignette3.wikia.nocookie.net/blairwitch/images/c/c8/Missing_poster.png/revision/latest?cb=20100404161333, https://en.wikipedia.org/w/index.php?curid=53199378

 

Tα γυρίσματα του φιλμ βασίστηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου στον αυτοσχεδιασμό. Παρόλο που οι δημιουργοί είχαν συντάξει ένα λεπτομερέστατο σενάριο, ήθελαν να δουν τις εντελώς αυθόρμητες αντιδράσεις των ηθοποιών να αποτυπώνονται στο τελικό αποτέλεσμα. Γι’ αυτό το λόγο, τους είχαν ελάχιστα προετοιμάσει σχετικά με το τι θα συναντούσαν. Τους έδειξαν πως να χειρίζονται τον εξοπλισμό βιντεοσκόπησης και ηχογράφησης, τους έδωσαν κάποιες συμβουλές επιβίωσης και στην ουσία τους άφησαν μόνους στα δάση του Μαίρηλαντ.

Tα γυρίσματα κράτησαν μόλις 8 μέρες (σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες), κατά τις οποίες η επικοινωνία μεταξύ ηθοποιών και σκηνοθετών γινόταν μέσω γραπτών σημειωμάτων που είχαν αφεθεί στο δάσος. Κάποια στιγμή ένας από τους ηθοποιούς βρήκε ένα σημείωμα που τον καλούσε να βγει κρυφά το βράδυ, όταν όλοι θα έχουν κοιμηθεί, έξω από τη σκηνή στην οποία μένανε. Όταν αυτό συνέβη, οι δημιουργοί του φιλμ ήταν εκεί για να τον βάλουν σε ένα αυτοκίνητο και να τον απομακρύνουν από το δάσος, αφήνοντας τους άλλους δύο σε πλήρη άγνοια σχετικά με το τι είχε συμβεί.

Και εννοείται πως αυτό δεν ήταν το μόνο περιστατικό που επιχειρήθηκε η τρομοκράτηση των πρωταγωνιστών. Πάγια τακτική των Myrick και Sánchez ήταν να κυκλοφορούν τα βράδια στο δάσος και να δημιουργούν συνθήκες τρόμου, χρησιμοποιώντας ήχους και άλλα μέσα.

 

 

Υπό αυτές τις συνθήκες, το BWP κατάφερε να δημιουργήσει τρόμο και να κερδίσει το δικό του φανατικό κοινό, πατώντας μόνο στις αντιδράσεις των ηθοποιών και την υπόνοια πως κάτι κρύβεται στο σκοτάδι, χωρίς ποτέ αυτό να εμφανιστεί στην οθόνη.

Παρόλο που το φιλμ γνώρισε μεγάλη επιτυχία και δέχτηκε καλές κριτικές, η αποκάλυψη της αλήθειας προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Σύμφωνα με τους ηθοποιούς, αρκετός κόσμος εξέφρασε την οργή του για την εξαπάτηση με ακραίο μάλιστα τρόπο (όπως το «μακάρι να είχες πεθάνει» που ειπώθηκε στην πρωταγωνίστρια), ενώ δεν ήταν λίγοι αυτοί που ζητούσαν τα λεφτά τους πίσω.

Σύμφωνα με την υπόθεση του έργου, οι 3 φοιτητές είχαν μεταβεί στην ευρύτερη περιοχή με σκοπό να αναζητήσουν τα ίχνη της «Μάγισσας του Μπλαιρ», μιας γυναίκας ονόματι Elly Kedward, η οποία είχε κατηγορηθεί τον 18ο αιώνα πως έπινε αίμα παιδιών και εξορίστηκε στο δάσος, όπου θεωρείται πως δεν κατάφερε να επιβιώσει λόγω του χειμωνιάτικου ψύχους. Ακολούθησαν (σύμφωνα με τον μύθο) οι μαζικές εξαφανίσεις των κατηγόρων της και αρκετών παιδιών της πόλης, κάτι που φόβισε τον πληθυσμό και τον οδήγησε στο να εγκαταλείψει την περιοχή. Κάπως έτσι γεννήθηκε ο θρύλος της «Blair Witch» που άφησε πίσω μια πόλη-φάντασμα για 40 ολόκληρα χρόνια.

 

 

Διαβάστε περισσότερα:
Tatiana Tenreyro / «The Terrifying True Story of How ‘The Blair Witch Project’ Was Made»
Emalie Marthe / «’They Wished I Was Dead’: How ‘The Blair Witch Project’ Still Haunts Its Cast»

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*