Στιγμιότυπα από τη δράση του Τζούλιαν Ασάνζ μέχρι τη σύλληψη

Ο ιδρυτής των WikiLeaks, Τζούλιαν Ασάνζ, συνελήφθη σήμερα (11/4) από την βρετανική αστυνομία. Είχε προηγηθεί η απόφαση του Εκουαδόρ να θέσει τέλος στο πολιτικό άσυλο που του παρείχε από το 2012, διάστημα κατά το οποίο ο Αυστραλός «χάκερ» διέμενε εντός της πρεσβείας της χώρας στο Λονδίνο.

Λόγω των διαρροών εκατομμυρίων εγγράφων μέσω WikiLeaks, πολλά από τα οποία «καίνε», αναμένεται να έρθει αντιμέτωπος με βαριές κατηγορίες και πιθανότατα την μήνη των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πως ξεκίνησε

Ο Ασάνζ εντάχθηκε από νεαρή ηλικία στο κίνημα των cypherpunks, συμμετέχοντας στην ομάδα «International Subversives» (Διεθνείς Ανατρεπτικοί) και χρησιμοποιώντας το όνομα «Mendax» (μαζί με τους «Trax» και «Prime Suspect»).

Αν και το αρνείται, θεωρείται πως εκτέλεσε την «επίθεση» WANK (1989) ενάντια σε ένα δίκτυο υπολογιστών που χρησιμοποιούσε από κοινού η ΝΑΣΑ και το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ. Στόχος της επίθεσης ήταν η διαμαρτυρία ενάντια στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων και για το λόγο αυτό εμφανιζόταν το μήνυμα:

W O R M S A G A I N S T N U C L E A R K I L L E R S

You talk of times of peace for all, and then prepare for war.

(Σκουλήκια ενάντια στους πυρηνικούς δολοφόνους / Μιλάτε για καιρούς ειρήνης για όλους και μετά ετοιμάζεστε για πόλεμο)

Oι αρχές τον θεωρούν ύποπτο γιατί πιστεύουν πως η επίθεση έγινε από τη Μελβούρνη σε μια εποχή που πιθανότατα δεν υπήρχε άλλη ομάδα χάκερς στην περιοχή, πλην της ομάδας The Realm που αποτελείτο από τους «Electron» και «Phoenix» (επίσης ύποπτοι).

Δυο χρόνια αργότερα (1991) θα συλληφθεί (για πρώτη φορά) από την αυστραλιανή αστυνομία για την «παρενόχληση» μιας πολυεθνικής εταιρίας τηλεπικοινωνιών. Δήλωσε ένοχος και αφέθηκε ελεύθερος πληρώνοντας εγγύηση, καθώς του αναγνωρίστηκε πως δεν διέπραξε κακόβουλo ή μισθοφορικό hacking.

Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τον προγραμματισμό, αναπτύσσοντας ελεύθερα λογισμικά και προγράμματα ασφαλούς κρυπτογράφησης, ενώ βοήθησε και στο να κυκλοφορήσει το βιβλίο «Underground: Tales of Hacking, Madness and Obsession on the Electronic Frontier» με ιστορίες από την «hacking σκηνή» της Αυστραλίας, της Βρετανίας και των ΗΠΑ κατά τα τέλη του ’80 και τις αρχές του’90.

Το «μπαμ»

Το 2006 ιδρύει μαζί με άλλους την πλατφόρμα WikiLeaks που θα γίνει παγκόσμια γνωστή για τις διαρροές απόρρητων εγγράφων. Σκοπός του εγχειρήματος, σύμφωνα με τους ιδρυτές του, η διάχυση πληροφοριών που αποκρύπτονται από τη δημοσιότητα και φωτίζουν τα πραγματικά γεγονότα. Βασίζουν τη δράση τους στη λογική του «whistleblowing» (σφύριγμα), επικαλούμενοι στην ουσία την ιδιότητα του «μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος»

Τα υπόλοιπα μέλη (ως επί το πλείστον) διαφυλάσσουν την ανωνυμία τους και ο Ασάνζ, που ισχυρίζεται πως έχει τον ρόλο του αρχισυντάκτη (καθορίζει την «ύλη»), εξελίσσεται σε εκπρόσωπο των WikiLeaks στη δημόσια σφαίρα.

Η πλατφόρμα (που εμφανίζεται ως ένα κράμα Κινέζων αντιφρονούντων, δημοσιογράφων και μαθηματικών από όλο τον κόσμο, αλλά και νεοσύστατων εταιρειών τεχνολογίας) ξεκινά τις πρώτες δημοσιεύσεις αποκαλύπτοντας -μεταξύ άλλων- το μυστικό πρωτόκολλο των φυλακών του Guantanamo, τις παράνομες οικονομικές δραστηριότητες παραρτήματος της Swiss Bank στα νησιά Κέυμαν και τη λίστα μελών του εθνικιστικού BNP (Βρετανικό Εθνικό Κόμμα).

Μέχρι και το 2010, όταν και αρχίζουν οι πρώτες «σοβαρές» διώξεις, ο Ασάνζ είχε βραβευθεί από αρκετούς οργανισμούς, όπως η Διεθνής Αμνηστία και μέσα ενημέρωσης, όπως το περιοδικό Economist και η εφημερίδα Le Monde. Είχε μάλιστα βραβευθεί και από ομάδα πρώην πρακτόρων της CIA που συστάθηκε με σκοπό την προώθηση της ηθικής και της ακεραιότητας στον τομέα της πληροφοριοδότησης.

Τα πρώτα «αντίποινα»

Αρχές του 2010 δημοσιεύεται το «καλώδιο» Reykjavik 13 που θεωρείται το πρώτο από μια σειρά εγγράφων και βίντεο (κυρίως σχετικά με τον πόλεμο σε Ιράκ και Αφγανιστάν) που εξασφάλισε η μετέπειτα «διαβόητη» Chelsea Manning, που υπηρετούσε στον αμερικανικό στρατό και σύντομα θα βρισκόταν στη φυλακή για τα επόμενα 7 χρόνια. Μάλιστα, κάποια στιγμή ο Ασάνζ θα προτείνει μέσω Twitter να παραδοθεί στις ΗΠΑ με αντάλλαγμα την απελευθέρωση της Manning. Λίγο καιρό αργότερα, ο απερχόμενος πρόεδρος Ομπάμα θα μειώσει την ποινή της και θα την απελευθερώσει (φυλακίστηκε εκ νέου το 2019 λόγω της άρνησής της να καταθέσει εναντίον του Ασάνζ), με δημοσιογράφους να τον ρωτούν (στην τελευταία πια συνέντευξη τύπου της θητείας του) αν αυτό σχετίζεται με την «πρόταση Ασάνζ» και τον ίδιο να απαντά πως δεν παρακολουθεί τα tweet του, οπότε δεν την είχε υπόψη.

H Chelsea Manning σε φεστιβάλ του περιοδικού Wired
(By Mattia Luigi Nappi – Own work, CC BY-SA 4.0,
https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=69856334)

Τον Μάιο του 2010 ο Ασάνζ αντιμετωπίζει τα πρώτα προβλήματα με την αφαίρεση του διαβατηρίου του, ενώ τον Αύγουστο του απαγγέλλονται κατηγορίες βιασμού στη Σουηδία. Ο ίδιος αρνήθηκε την κατηγορία, η οποία μάλιστα αποσύρθηκε μέσα σε μια μέρα, λέγοντας πως οφείλεται στην δράση του. Περίπου 2 μήνες αργότερα η υπόθεση θα ξανανοίξει. Στο διάστημα που είχε μεσολαβήσει, ζήτησε άδεια παραμονής στη χώρα, λόγω των ευνοϊκών της διατάξεων υπέρ της ελεύθερης δημοσιογραφίας. Το αίτημα απορρίφθηκε χωρίς να γίνουν γνωστοί οι λόγοι και κλήθηκε σε ανάκριση σχετικά με τις κατηγορίες βιασμού. Λίγο καιρό αργότερα εκδίδεται διεθνές ένταλμα σύλληψης εναντίον του.

Την ίδια περίοδο τα WikiLeaks (σε συνεργασία με την ισπανική El País, τη γαλλική Le Monde, τη γερμανική Der Spiegel, τον βρετανικό Guardian και τους New York Times) προχωρούν σε μια διαρροή-μαμούθ 251 χιλιάδων διπλωματικών εγγράφων (μεταξύ των οποίων 15 χιλιάδες απόρρητα) και οι ΗΠΑ κάνουν λόγο για «επίθεση κατά της διεθνούς κοινότητας»

Ο κλοιός γύρω του στενεύει και η κυβέρνηση του Ισημερινού προσφέρεται για πρώτη φορά να του χορηγήσει πολιτικό άσυλο και μάλιστα χωρίς να ζητά τον περιορισμό των δραστηριοτήτων του.

Στις 7 Δεκεμβρίου προσέρχεται σε προγραμματισμένο ραντεβού με την βρετανική αστυνομία, όπου και συλλαμβάνεται για τις κατηγορίες βιασμού. Η καταβολή εγγύησης εκ μέρους του δεν γίνεται δεκτή και προφυλακίζεται. Ωστόσο, η διαρροή εγγράφων μέσω WikiLeaks συνεχίζεται κανονικά και η ομάδα χάκερ των «Anonymous» προβαίνει σε μια σειρά κυβερνοεπιθέσεων σε ένδειξη συμπαράστασης προς τον Ασάνζ.

Η αυστραλιανή αστυνομία δηλώνει πως οι διαρροές των WikiLeaks δεν αντίκεινται στη νομοθεσία της χώρας και μια σειρά από προσωπικότητες υπογράφουν ανοιχτή επιστολή, στην οποία ζητούν από την πρωθυπουργό της Αυστραλίας να τον στηρίξει. Σύντομα αποφυλακίζεται, πληρώνοντας εγγύηση 240 χιλιάδων λιρών.

Παραμένει σε κατ’ οίκον περιορισμό στο Λονδίνο και το 2012 το ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο RT ανακοινώνει την έναρξη της συνεργασίας τους. Στην πρώτη του εκπομπή φιλοξενεί τον ηγέτη της Χεζμπολά(χ). Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς αιτείται πολιτικό άσυλο στην πρεσβεία του Ισημερινού με την βρετανική αστυνομία να υποστηρίζει πως κάτι τέτοιο συνιστά παραβίαση των όρων της εγγύησης. Στη συνέχεια μάλιστα οι Βρετανοί διαμηνύουν πως σκέφτονται να προχωρήσουν ακόμα και στην άρση ασυλίας της πρεσβείας, προκειμένου να συλλάβουν τον Ασάνζ.

Εν τέλει, αυτό δε συμβαίνει και ο αρχισυντάκτης των WikiLeaks περνά τα επόμενα 7 χρόνια «οχυρωμένος» εντός της πρεσβείας.

«Εμφανίζεται ο Ασάνζ στο νέο [graffiti του] Banksy κοντά στο GCHQ;»
(Κυβερνητικό Κέντρο Επικοινωνιών)

Η κορύφωση

Το 2016 δημοσιεύονται τα περίφημα «Cinton e-mails», κατά τη διάρκεια της προεκλογικής καμπάνιας της Χίλαρι Κλίντον για την προεδρία. Πηγές της αμερικανικής αντικατασκοπείας διαρρέουν πως το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της Χίλαρι χακαρίστηκε από Ρώσους, οι οποίοι και χρησιμοποίησαν τον Ασάνζ για να τα δημοσιεύσουν. Ο ίδιος απαντά πως επιχειρείται από πλευράς Κλίντον να δημιουργηθεί κλίμα «ρωσο-υστερίας» και αρνείται οποιαδήποτε σχέση.

Προς το τέλος του έτους κόβεται η πρόσβασή του στο ίντερνετ και αποκαθίσταται μετά από περίπου δυόμισι μήνες.

Η αλλαγή προεδρίας στον Ισημερινό (2017) φέρνει τον Ασάνζ σε δύσκολη θέση. Κατά την προεκλογική περίοδο, ένας από τους υποψήφιους δηλώνει πως αν εκλεγεί θα ζητήσει «από τον σενιόρ Ασάνζ να φύγει μέσα σε 30 μέρες» γιατί «η πρεσβεία της χώρας στο Λονδίνο δεν είναι ξενοδοχείο» ούτε μπορεί «να χρηματοδοτεί την παραμονή του» εκεί.

Λίγο πριν την διαφαινόμενη ήττα του, ο Ασάνζ τον καλεί να εγκαταλείψει τον Ισημερινό μέσα σε 30 μέρες με ή χωρίς «τα εκατομμύρια από φορολογικούς παραδείσους». Ο νέος πρόεδρος Lenín Moreno, δηλώνει πως σκέφτεται την άρση του ασύλου.

Τον Οκτώβριο του 2018, Αμερικανοί αξιωματούχοι του Υπουργείου Εξωτερικών συντάσσουν επιστολή προς τον Ισημερινό, μέσω της οποίας αναφέρονται στην επικινδυνότητα του Ασάνζ, στην ενόχλησή τους που του ξανασυνδέσανε το ίντερνετ και στις δυνατότητες για περαιτέρω οικονομική συνεργασία σε περίπτωση που αυτός παραδοθεί στις αρχές.

Το σκάνδαλο των INA Papers που εμπλέκουν τον πρόεδρο Moreno σε ξέπλυμα μαύρου χρήματος, επιδεινώνει τις σχέσεις τους και κυβερνητικοί κύκλοι τον κατηγορούν ως «συνωμότη» που από κοινού με τον πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, προσπαθεί να επαναφέρει τον πρώην πρόεδρο Ράφαελ Κορρέα. Παράλληλα, τονίζουν πως ο ρόλος του στη δημοσιοποίηση του σκανδάλου συνιστά παραβίαση των όρων του ασύλου. Ωστόσο, η επίσημη θέση των WikiLeaks είναι πως δεν ευθύνονται για τη διαρροή των ΙΝΑ Papers και πως ο Μορένο χρησιμοποιεί το γεγονός ως πρόφαση για να προχωρήσει στην ήδη συμφωνημένη παράδοση του Ασάνζ .

Ο Μορένο αρνείται πως κάτι τέτοιο συμβαίνει και δηλώνει πως η παρουσία κα η συμπεριφορά του Ασάνζ εντός της πρεσβείας έχει εξαντλήσει το διπλωματικό προσωπικό. Για να φτάσουμε στο σήμερα και την πρόσκληση του Πρέσβη του Ισημερινού προς την βρετανική αστυνομία να εισέλθει και να συλλάβει τον Τζούλιαν Ασάνζ.

Άλλα «διάσημα χτυπήματα»

BREAKING: Wikileaks Publishes Massive #Macronleaks Archive! Macron Campaign Emails

«Afghan War Diary» σχετικά με τον πόλεμο στο Αφγανιστάν

«Iraq War Logs» σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράκ

«Espionnage Élysée» για την παρακολούθηση σε βάρος τριών γαλλικών κυβερνήσεων

«Syria Files» emails Σύριων πολιτικών και ξένων εταιρειών

«Spy Files» έγγραφα εταιρειών παρακολούθησης

«Drafts of the TPP» αποσπάσματα διακρατικής συμφωνίας και διαπραγματευτικές θέσεις των κρατών

«The Saudi Cables» έγγραφα της Σαουδικής διπλωματίας

«AKP Emails» διαρροές από το κόμμα του Τούρκου προέδρου Ερντογάν

«Spy Files Russia» για τις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών

«Vault 7» σχετικά με το ηλεκτρονικό «οπλοστάσιο» της ΣΙΑ

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*